Avcılar Escort olarak  Asrın adım selam. 33 yaşına geldim ama kendimle anlaşamıyorum uzun zamandır. Sabah kalkıyorum, daha yüzümü yıkamadan içimde bir huzursuzluk başlıyor. Sanki biri sürekli beni eleştiriyor gibi. Ne yapsam beğenmiyorum. Aynaya bakıyorum, saçımı düzeltiyorum, sonra bozuyorum. Giydiğim hiçbir şey içime sinmiyor. Evde tek başıma dolaşıyorum ama kafamın içi kalabalık. Bir yandan da bu halime kızıyorum. İnsan kendiyle niye kavga eder diye düşünüyorum ama cevap bulamıyorum.

Bazen oturup sessizce çay içmek istiyorum, ama o sessizlik bile beni rahatsız ediyor. Televizyonu açıyorum, ses olsun diye. Sonra o ses de batıyor. Kapıyorum. Bir süre sonra tekrar açıyorum. Ne istediğimi ben de bilmiyorum.Eskiden böyle değildim diye düşünüyorum ama ne zaman değiştim hatırlamıyorum. Belki yavaş yavaş oldu, fark etmedim. Arkadaşlarım vardı, dışarı çıkardım, konuşurdum, gülerdim. Şimdi biri arasa açmak istemiyorum. Konuşacak bir şey bulamam diye korkuyorum. Sanki ağzımdan çıkan her şey saçma olacakmış gibi geliyor.

Avcılar Escort Artık Kıymet Görmek İstiyor

Avcılar Escort olarak mesaj yazıyorum, sonra siliyorum. Yazdığım cümleler bile bana yapay geliyor. İnsanlarla değil, kendimle bile doğru düzgün konuşamıyorum. Evde dolanıp duruyorum, bir odaya giriyorum, neden girdiğimi unutuyorum. Mutfakta bir şeyler yapayım diyorum, yarım bırakıyorum. Kitap açıyorum, iki sayfa sonra sıkılıyorum. İnsan kendinden sıkılır mı ya ben sıkılıyorum. Aynı şeyler, aynı isteksizlik, aynı sorunlar.

Escort kızlar tek kalmak falan iyi gelir diyordu, bana hiç iyi gelmedi. İlk başta dinlenirim sandım, kafamı toplarım diye düşündüm. Ama yalnız kaldıkça daha çok dağıldım. Günler birbirine benzemeye başladı. Sabah, öğle, akşam fark etmiyor. Saatlere bakıyorum, geçmek bilmiyor. Bazen camdan dışarı bakıyorum, insanlar yürüyor, bir yerlere gidiyor. Onlara bakarken içimde bir sıkışma oluyor. Ben de çıkabilirim aslında diyorum ama çıkmıyorum. Yerimden kalkıp çalan şu kapıyı açmak bile yoruyor ya. Dışarıda ne yapacağımı bilmiyorum.

Kalbinde Derin Acılar Var 

İçeride de bir şey yapmıyorum. İki arada kalmış gibiyim. Ne evde huzurum var ne dışarıda cesaretim. Bu halimden yoruldum ama değiştirmek için bir adım atamıyorum.En çok da akşamları zor geçiyor. Hava kararıyor, ev daha da sessizleşiyor. Işıkları açıyorum ama içimdeki karanlık gitmiyor. Telefonu elime alıyorum, birine yazayım diyorum, sonra vazgeçiyorum. Kimseyi rahatsız etmek istemiyorum gibi geliyor ama aslında ben konuşmak istiyorum. Biri beni anlasın istiyorum. Sonra düşünüyorum, ben kendimi anlamıyorken başkası nasıl anlasın.

Bu düşünce daha da ağır geliyor. Bazen kendi kendime yüksek sesle konuşuyorum, sanki biri varmış gibi. Sonra susuyorum, yaptığım şey garip geliyor. Ama yine de içimdeki o yalnızlık hissi geçmiyor. Sanki nereye gitsem peşimden geliyor. Kendimden kaçamıyorum. Belki de en çok buna dayanamadığım için bu kadar huzursuzum. Escort misali savruluyorum yoruldum gerçekten. İnanın günler ne getirir diye artık umursamıyorum ya nedir bu. Escort Avcılar olarak yalnızlık kendi yalnızlığım bunu ellerimle yaptım işte.