Avcılar Escort olarak escort bayanlar gibi bekâr yaşamak istediğimi söylediğimde insanların yüzünde beliren o kısa duraksamayı artık ezbere biliyorum. Ardından gelen sorular da tanıdık: Yalnız kalmaktan korkmuyor musun? Birine alışmadan nasıl yaşanır? Ya sonra pişman olursan? Asıl komik olan şu: Benim asıl takıntılarım yalnızlıkla değil, kendimle ilgili. Bekâr yaşamayı seçmiş bir kadın olarak, zihnimde düzenli aralıklarla ortaya çıkan küçük ama ısrarcı alışkanlıklarım var.

Şu boş sorulara bakın ya.En büyük escort takıntım, kontrol. Günümün akışını kimsenin bozmasını istemiyorum. Sabah ne zaman kalkacağım, kahvemi nasıl içeceğim, akşam eve kaçta döneceğim… Bunlar küçük detaylar gibi görünse de benim için büyük bir özgürlük alanı. Planlarım son anda değiştiğinde içimde hafif bir huzursuzluk başlıyor. “Buna gerek var mıydı?” diye kendi kendime söyleniyorum. Belki de bu yüzden bekârlık bana iyi geliyor; kontrol alanım kimseyle çakışmıyor.

Avcılar Escort Ayak Masajından Çok Hoşlanıyor 

Avcılar Escort olarak bir diğer takıntım sessizlik. Evet, gerçekten sessizlik. Evde televizyonun açık olması gerekmiyor, arka planda biri konuşmak zorunda değil. Bazen saatlerce tek bir kelime etmeden oturabiliyorum. Bu sessizlik benim için boşluk değil, alan. Ama işte tam da bu yüzden, yüksek sesli insanlara, gereksiz konuşmalara tahammülüm çok düşük. Bu da beni zaman zaman katı biri gibi gösteriyor, farkındayım. Düzen de önemli. Her şeyin bir yeri var ve o yerin değişmesi beni rahatsız ediyor.

Kupamın yeri, anahtarlarımın durduğu tabak, koltuğun açısı… Bunlar bozulduğunda içimde tanımlayamadığım bir gerginlik oluşuyor. Kimseye hesap vermeden yaşamak, bu düzeni korumamı kolaylaştırıyor. Çünkü açıklamak zorunda kalmıyorum. Neden böyle sorusu yok. Çünkü böyle istiyorum, o kadar.Escort bayanlara benzer duygusal takıntılarım da var elbette. En başta, bağımsızlığımı kaybetme korkusu. Birine fazla alışmak, onun rutinine göre şekillenmek beni ürkütüyor.

Bekar Yaşamak Nasıl Bir Duygu 

Bu yüzden duygularımı hep bir adım geride tutuyorum. Çok bağlanırsam, kendimden bir parça verecekmişim gibi hissediyorum. Bu belki de en çok eleştirilen yönüm. Duvarların var diyorlar. Haklılar. Ama o duvarlar beni ayakta tutuyor. Bir de kendime yetme takıntım var. Bir şey bozulduysa önce kendim çözmeye çalışırım. Taşınacaksam tek başıma planlarım. Hasta olsam bile idare ederim demeyi tercih ederim. Yardım istemek zor geliyor. Çünkü yardım istemek, birine ihtiyaç duyduğumu kabul etmek gibi geliyor.

Bekâr yaşamayı istememle bu takıntı arasında güçlü bir bağ var, bunu inkâr edemem.Bazen geceleri, herkes uyumuşken bu takıntılarımı düşünüyorum. Acaba fazla mı katıyım? Acaba esnemeyi mi unuttum? Ama sonra sabah kendi tempomda uyanıp kahvemi içerken içimdeki huzuru hissediyorum. O an anlıyorum ki bu takıntılar, beni kısıtlamaktan çok tanımlıyor. Escort Avcılar olarak takıntılarım var, evet. Ama onlar benim escort sınırlarım. Herkesin bir hayat biçimi var; benimki biraz fazla düzenli, biraz fazla sessiz, biraz fazla kontrollü olabilir. Ama bana ait. Ve en önemlisi, bu haliyle kendimi tamamlanmış hissediyorum.