Avcılar Escort olarak son zamanlarda ruhsal olarak iyi hissetmediğimi kabul etmek benim için zor oldu. Çünkü dışarıdan bakıldığında her şey normal görünüyor. İşime gidiyorum, insanlarla konuşuyorum, hatta bazen gülüyorum. Ama içimde sürekli bir ağırlık var; sanki görünmeyen bir yükle dolaşıyorum. En zor olan da bu zaten: Kimsenin fark etmemesi ve benim bunu anlatacak kelimeleri bulamamam. Escort kızlar gibi yorgun düştüm artık.Sabahları uyanmak eskisi kadar kolay değil.

Alarm çaldığında gözlerimi açıyorum ama kalkmak istemiyorum. Sadece fiziksel bir yorgunluk değil bu; ruhum da yorgun. Gün daha başlamadan tükenmiş hissediyorum. Yatakta birkaç dakika daha kalırsam her şey düzelir gibi geliyor ama düzelmiyor. Kalkıyorum, hazırlanıyorum, aynaya bakıyorum. Aynadaki kadın bana yabancı geliyor bazen. Gözlerimde bir dalgınlık, yüzümde açıklayamadığım bir donukluk var. Gün içinde en çok zorlandığım şey, hissetmem gerekenleri hissedememek. Normalde beni mutlu edecek şeyler artık boş geliyor.

Avcılar Escort Aynadaki Kadına Bayılıyor 

Avcılar Escort olarak bir mesaj, bir plan, bir davet. Hepsi aynı mesafede. Ne çok mutlu ediyor ne de çok üzebiliyor. Bu duyarsızlık hali beni korkutuyor. Üzülmek bile bir tepkidir sonuçta; ama ben çoğu zaman sadece hiçbir şey hissediyorum.İnsanlarla konuşurken kendimi sürekli rol yapıyormuş gibi hissediyorum. “İyiyim” demek o kadar otomatikleşti ki, bazen gerçekten iyi olup olmadığımı ben bile karıştırıyorum. Sorulmadıkça anlatmıyorum çünkü anlatırsam ya anlaşılmamaktan ya da yük olmakla suçlanmaktan korkuyorum.

O yüzden susuyorum. Ama sustukça içimdeki ses daha çok konuşuyor.En zor anlar escort gibi yalnız kaldığım anlar. Gece sessizleştiğinde, dikkatimi dağıtacak hiçbir şey kalmadığında düşüncelerim başıma üşüşüyor. Geçmişte söylediklerim, yapamadıklarım, ertelediklerim. Hepsi üst üste geliyor. Kendime karşı çok acımasız olduğumu fark ediyorum. Başkalarına gösterdiğim anlayışı kendime göstermiyorum. Sürekli daha fazlasını yapmam gerektiğini, daha güçlü olmam gerektiğini söylüyorum kendime. Ama gücüm yok. Bazen ağlamak istiyorum ama ağlayamıyorum.

Gözeleri Bir içim Su Resmen 

Gözlerim doluyor ama yaşlar akmıyor. İçimde biriken her şey orada sıkışıp kalıyor. Bu da beni daha da huzursuz yapıyor. Çünkü boşalmak, hafiflemek istiyorum. Ruhum nefes almak istiyor ama nasıl yapacağını bilmiyor.Yine de küçük anlar var. Bir kahve kokusu, yürürken yüzüme vuran rüzgâr, sevdiğim bir şarkının aniden çalması. O anlarda kısa bir ferahlık hissediyorum. Demek ki tamamen kaybolmamışım diyorum. Demek ki hâlâ bir yerlerdeyim. Bu düşünceye tutunuyorum.

Ruhsal olarak iyi hissetmemek, her şeyin bittiği anlamına gelmiyor; bunu kendime hatırlatmaya çalışıyorum. İyi olma halinin bir çizgi değil, inişli çıkışlı bir yol olduğunu öğreniyorum yavaş yavaş. Bazı günler sadece hayatta kalmak bile yeterli olabiliyor. Her gün escort bayanlar gibi güçlü olmak zorunda değilim. Bazen durmak, bazen yorulduğunu kabul etmek de bir şeydir. Belki hemen geçmeyecek. Belki biraz zaman alacak. Ama şunu biliyorum: Escort Avcılar olarak bu hisler benim düşmanım değil, bir şeylerin değişmesi gerektiğini söyleyen işaretler. Yine de hayırlısını istiyorum.